Schuldgevoel – jaarringen

 

 

Beukenboom

Jij staat daar aan mijn raam
in ‘t warme licht te grijpen
en eind’lijk lieve beukenboom
begin ik te begrijpen,

dat jij daar staat voor mij,
wat gek, ik zag het niet,
zo kwam het dat ik al je liefde
onbeantwoord liet.

Nu loop ik met een schuldgevoel
en met oprecht berouw,
wat stom, jij had mij wel gezien,
maar ik had geen erg in jou.

-Toon Hermans-

 

 

.